ေျမာက္ပိုင္းေျမမွ ပံုရိပ္မ်ား - ( ဇာတ္သိမ္း )
by Ko Lin Wai Aung on Monday, October 22, 2012 at 11:32pm ·
က်န္ေဟာင္ေရာက္ရင္ သတိထားဘို႕ ကိုမိုးႀကီးနဲ႕တိုင္ပင္ျဖစ္တယ္….ေက်ာင္းသားတပ္က တစ္ခ်ိဳ႕ ဆိုင္ကယ္၀ယ္ဘို႕ ေရာက္ေနတယ္ဆိုတာသိထားတယ္….ေကာင္းေကာင္းေျပာမရရင္ လုပ္စရာရွိတာလုပ္ပစ္မယ္ေပါ့….အေစာကတည္းကတိုင္ပင္ထားတာက KIA…ေက်ာင္းသား အဖမ္းမခံဘူး….လိုအပ္ရင္ စတိုးဆိုင္ေတြ…ကုန္တိုက္ေတြ ရိုက္ခြဲလိုက္မယ္…တရုပ္ေထာင္ထဲသြားေနမယ္…လြတ္ရင္
ျမန္မာျပည္ကိုပို႕ခိုင္းမယ္ေပါ့….
ဒီလိုနဲ႕က်န္ေဟာင္ၿမိဳ႕ေလးကိုေရာက္ပါၿပီ….ကားခေတာင္းလို႕ေပးလိုက္ေတာ့ လက္ထဲမွာ တရုပ္ေငြ
တစ္ဆယ္ေက်ာ္ေလာက္က်န္ပါတယ္….ေရႊလီကိုဆက္ဘို႕စဥ္းစားေနတံုး လြယ္ဂ်ယ္….လြယ္ဂ်ယ္….ဆိုၿပီး ေအာ္ေနတဲ့အသံၾကားလို႕ ၾကည့္လိုက္ေတာ့ မီနီဘတ္စ္ေလးေတြကေနေအာ္ေနတာ….
လြယ္ဂ်ယ္နယ္စပ္ကုန္သြယ္ေရးဖြင့္တာေရဒီယိုကၾကားထားတယ္….လြယ္ဂ်ယ္မွာ အစိုးရစစ္တပ္ရွိတာ
သိထားေတာ့ လြယ္ဂ်ယ္ကိုသြားရင္ရတယ္လို႕ ေတြးမိတယ္….ေမးၾကည့္ေတာ့ ပါတဲ့ေငြနဲ႕ေလာက္တယ္…တေယာက္ကို ၃ယြမ္လားမွတ္မိပါတယ္…ကားက ၁၅မိနစ္ေလာက္ဘဲေမာင္းတယ္…
ေရာက္ပါၿပီ….နယ္စပ္မ်ဥ္းေပၚမွာ ဘုရားပြဲလိုစည္ေနပါတယ္…. ဆိုင္တန္းေတြအတိုင္း၀င္သြားရင္
လြယ္ဂ်ယ္ရြာႀကီး ပါတဲ့….အစိုးရစစ္တပ္ရွိလား…ဘယ္နားမွာလဲဆိုေတာ့ ဘယ္သူ႕ေမးေမးမေျဖၾကေတာ့ဘူး…
ဗမာစကားမတတ္ခ်င္ေယာင္လဲ ေဆာင္ၾကတယ္…ဒါလဲထူးျခားမွဳတခုေပါ့….
ေနာက္မွစဥ္းစားမိတာက သူပုန္ရုပ္ေပါက္ေနသူေတြက အစိုးရတပ္ေနရာေမးေနေတာ့ မေျဖရဲၾကဘူး
ဆိုတာပါဘဲ…ျပသနာရွိတယ္…အႏၱရာယ္ရွိတယ္လို႕ျမင္ၾကတယ္…
က်န္တဲ့ပိုက္ဆံ၃ယြမ္ကို ေရႊရင္ေအးေလး၀ယ္ေသာက္ရင္း တိုင္ပင္ျဖစ္တယ္….ကိုယ့္သေဘာအတိုင္း
ဆံုးျဖတ္ၾကပါေပါ့…ဘာလုပ္မယ္ဆိုတာကို….စစ္တပ္ဆီ၀င္မလား….တရုပ္ျပည္ထဲလုပ္စားမလားေပါ့…
တရုပ္ျပည္ထဲမွာကေနရဘို႕ မလြယ္ပါဘူး…KIA …နဲ႕ ေက်ာင္းသားလက္လွမ္းမွီတယ္…ေတာင္ပိုင္းသြားဘို႕ ကလဲမလြယ္ဘူး….ပိုက္ဆံကလဲမရွိဘူး…..
ေနာက္ဆံုးေရြးစရာလမ္းက တခုထဲဘဲရွိပါတယ္…ညေန ၄နာရီေလာက္ေတာ့ရွိပါၿပီ….
ေစ်းတန္းေလးကိုျဖတ္ၿပီး လြယ္ဂ်ယ္ရြာဘက္ကို ၀င္ၾကတယ္….ရြာေလးေက်ာ္လာေတာ့ ကြင္းျပင္ႀကီးေရာက္လာတယ္…ရဟတ္ယာဥ္ ဆင္းဘို႕ အခ်က္ျပကြင္းေလးေတြ ေတြ႕တယ္….
ရဲေဘာ္၂ေယာက္ကင္းေစာင့္ေနတာေတြ႕လို႕ တပ္ကဘယ္မွာလဲေမးေတာ့ ဘာအတြက္လဲေမးတယ္..
အက်ိဳးအေၾကာင္းရွင္းျပေတာ့ တေယာက္က တပ္ကိုသတင္းသြားပို႕တယ္…အရာခံဗိုလ္တေယာက္လိုက္လာၿပီး
လာေခၚတယ္….မလိုက္သြားခင္ေက်ာပိုးအိပ္ေတြထဲ ဘာပါလဲရွာေတာ့ ယူနီေဖါင္းေတြေတြ႕သြားတယ္…သူတို႕
ယူထားလိုက္တယ္….
လြယ္ဂ်ယ္စခန္းထဲေရာက္ေတာ့ တပ္ရင္းမွဴးနဲ႕ေတြ႕ပါတယ္…ဗိုလ္မွဴးေမာင္ေမာင္ေ႒းပါ….ခမရ ၂၃၇ လို႕
ထင္ပါတယ္..ဗန္းေမာ္ကို စစ္ေၾကာင္းရွိရင္ထည့္ေပးမယ္ေျပာပါတယ္…အခက္အခဲရွိရင္ေျပာပါဆိုေတာ့ က်ေနာ္တို႕
ယူနီေဖါင္းေတြ ပစၥည္းေတြကို ကင္းရဲေဘာ္က ယူထားလိုက္တယ္လို႕ ကိုခင္ေမာင္ေဇာ္က ေျပာလိုက္ပါတယ္…
သြားေခၚစမ္းဆိုၿပီး ေရာက္လာေတာ့ က်ေနာ္တို႕ေရွ႕တင္အဲဒီရဲေဘာ္ကို ပါး၅ခ်က္ေလာက္ရိုက္ပစ္လိုက္ပါတယ္…
စိတ္မေကာင္းပါ…အားနာပါတယ္…ဒါေပမဲ့ မတတ္ႏိုင္ပါဘူး….
ခဏေနေတာ့ ဆန္ဂိုေထာင္ႀကီးထဲမွာသြားေနရပါတယ္….
ေနာက္ရက္ လြယ္ဂ်ယ္မွာတာ၀န္က်တဲ့ ေထာက္လွမ္းေရး ၂ ေယာက္က လာေခၚၿပီး ရြာထဲက သူတို႕
အလုပ္ခန္း/အိမ္ေလးမွာ ကိုယ္ေရးအခ်က္အလက္ ယူပါတယ္….
လြယ္ဂ်ယ္စခန္းက ကုန္းေျပေျပေလးမွာတည္ထားတာပါ….ေနာက္ဘက္မွာ သဲေခ်ာင္းတခုရွိတယ္…
ေရခ်ိဳးရင္အဲဒီမွာထြက္ခ်ိဳးၾကတယ္…ေရွ႕တန္းအထိုင္စခန္း တခုဆိုေတာ့ စခန္းတခုလံုးကို က်ားလွန္ေတြ/
က်ားေမွာက္ေတြ ကာထားတယ္…အျပင္ဘက္ေျမႀကီးေတြမွာလဲ ၀ါးေညွာင့္ေတြအျပည့္ပါဘဲ…
အဲဒီကေန ေက်ာ္မယ္ဆိုရင္ ပတ္ျခာလည္မွာ လူတရပ္ေက်ာ္နက္တဲ့ က်င္း ေတြအစီအရီတူးထားတယ္…
အတင္းေျပးတက္ရင္ က်င္းထဲက်မွာဘဲ….က်င္းေတြထဲမွာ ၀ါးေညွာင့္ေတြက အသင့္ေစာင့္ေနတယ္…ေနရာလပ္မရွိဘူး….ဆက္ၿပီးတက္လာရင္ ေနာက္ထပ္စည္းရိုးတစ္တပ္ ခံထားတယ္….
အဲဒီစည္းရိုးကိုေဖါက္၀င္ႏိုင္ရင္ ေနာက္ဆံုးေတြ႕ရမွာက ေရွ႕ထြက္မိုင္းေတြ ဆင္ထားတာပါ…
အေျခအေနၾကည့္ၿပီး က်င္းေတြထဲကေန ေရွ႕ထြက္မိုင္းကို အသံုးျပဳၾကတာပါ….လက္ပစ္ဗံုးတကမ္းလို႕လဲ ေျပာ လို႕ရပါတယ္…
၁၉၉၃ ဧၿပီ ၁၀ ရက္ေန႕ (မွတ္မွတ္ရရ က်ေနာ့ ၂၅ႏွစ္ျပည့္) မွာေတာ့ ဗန္းေမာ္ကိုထြက္တဲ့ စစ္ေၾကာင္း
ကားေတြနဲ႕ လိုက္ရပါတယ္…တပ္ၾကပ္ႀကီးတေယာက္က တာ၀န္ယူၿပီးလိုက္ပို႕တယ္…ကားေပၚမွာ တပ္ရင္းမွဴး
က ရိုက္တာကိုခံရတဲ့ ရဲေဘာ္လဲပါလာတယ္….သူ႕လက္ထဲမွာလဲ G3 နဲ႕….ကြက္ၾကည့္ကြက္ၾကည့္နဲ႕ ပါလာတာပါ
ဘဲ….အမုန္းတရားေတာ့ မေတြ႕ရပါဘူး….သူ႕ဘက္ကိုယ့္ဘက္ ျဖစ္တတ္ၾကတာ သဘာ၀ပါဘဲ….
စိန္လံု….မိုးေမာက္ ျဖတ္ၿပီး ေန႔ခင္းေလာက္ ဗန္းေမာ္ ခလရ ( ၄၇ ) ကိုေရာက္တယ္…အဲဒီမွာ ပါလာတဲ့တပ္ၾကပ္ႀကီးက စာရင္းေတြ နဲ႕ က်ေနာ္တို႕ကို ရံုးမွာအပ္ပါတယ္…
ဘယ္မွာထားၿပီး ဘယ္ေတာ့အိမ္ျပန္ရမလဲ စဥ္းစားေနၾကတာေပါ့….
ခဏေနေတာ့ လာၾကဆိုၿပီး ဗဟိုကင္းဘက္ကိုေခၚသြားတယ္….၀င္ၾကဆိုၿပီး ဗဟိုကင္း အခ်ဳပ္ထဲကို ထည့္ထား လိုက္ပါေတာ့တယ္….
အခ်ဳပ္ထဲမွာ စစ္တပ္ကတပ္ေျပးေတြအမ်ားႀကီးဘဲ… ေက်ာင္းသားသင္တန္း႒ာန (ေနာင္ရာပါ)ကေန ေျပးလာတဲ့ ရွမ္းအမ်ိဳးသားလူငယ္ ၂ေယာက္ရွိတယ္….. ဖမ္းေခၚတာခံရၿပီး သင္တန္းကေနေျပးလာၾကတာ….
ေနာက္ 254 လို႕ေခၚတဲ့ KIA ဗဟိုကာကြယ္ေရးတပ္က ကိုမ်ိဳးဦး၊ လားရွိဳး ဦးမထုေနာ္ရဲ႕ တပ္က ခြင့္ျပဳခ်က္
မရဘဲနယ္ေက်ာ္လာလို႕ ဖမ္းထားတဲ့ ကခ်င္ရဲေဘာ္တေယာက္….က်ေနာ္တို႕ ၃ေယာက္နဲ႕ဆိုေတာ့ ၇ ေယာက္အဖြဲ႕ ေလးျဖစ္သြာတယ္…
၁၀ရက္ေလာက္ၾကာေတာ့ ကိုမ်ိဳးဦးကို တပ္ ထလရ ကေခၚစစ္တယ္…ျပန္လာေတာ့ က်ေနာ္တို႕ အားလံုးကို ရဲကိုလႊဲၿပီး တရားရံုးတင္မယ္ေျပာတယ္တဲ့….ခင္ဗ်ားက အလင္း၀င္တာမဟုတ္လားဆိုေတာ့ ဟုတ္တယ္တဲ့…လက္နက္မပါလို႕ လို႕ေျပာတယ္တဲ့….ကိုမ်ိဳးဦးက က်ေနာ္၀င္လာေတာ့ လက္ပစ္ဗံုး ပါလာတယ္တဲ့…တပ္ကိုေရာက္ေတာ့ ခါးပံုစ ထဲကထုတ္ေပးလိုက္တာပါတဲ့….
ေနာက္ေန႕က်ေနာ္တို႕ ၃ ေယာက္ကိုေခၚေမးၿပီး ရဲကိုအပ္မယ္ဆိုတာသိလိုက္ရတယ္….
ဒါနဲ႕မျဖစ္ေသးပါဘူးဆိုၿပီး အိမ္ကိုဆက္သြယ္ဘို႕လုပ္ရတယ္….အခ်ဳပ္ခန္းေနာက္က ကြက္လပ္မွာ ေငြတိုက္
တခုရွိတယ္….ဘဏ္ကလူေတြက မနက္ထုတ္….ညေနျပန္လာထည့္ၾကတယ္… နယ္ေတြမွာက ေငြကို အဲလို
မ်ိဳးစစ္တပ္ထဲမွာ ေငြတိုက္လုပ္ၿပီး ထားၾကတာ…က်ေနာ္တို႕က မနက္…ေန႕လည္….အျပင္ထြက္ အလုပ္လုပ္ရတယ္… အဲတာ ေငြလာထုတ္တဲ့အခ်ိန္ က်ေတာ့ အရာရွိထင္ရတဲ့ သူကို စီးပြားေရးဘဏ္ကလား
ရန္ကုန္ရံုးခ်ဳပ္ကလူေတြ သိလားေမးေတာ့ …သိတယ္တဲ့…အေဖနာမည္ေျပာလိုက္ေတာ့ သိတယ္တဲ့…
မႏွစ္ကေတာင္ စာရင္းစစ္လာရင္း သူ႕သားတစ္ေယာက္ ဒီဘက္ေတာထဲမွာရွိတယ္ဆိုၿပီး ေျပာသြားေသးတယ္တဲ့….မိုးေမာက္ဘဏ္က အေဖ့မိတ္ေဆြ ေတြနဲ႕ေတြ႕ရတာပါ….သူ႕သားပါ ဆိုၿပီး အက်ိဳးအေၾကာင္း ေျပာျပေတာ့ ၀မ္းသာအားရဘဲ အိမ္ကိုအေၾကာင္းၾကားေပးမယ္ ေျပာပါတယ္….
ပိုၿပီးေသခ်ာေအာင္ဆိုၿပီး မနန္းေစာဗန္းေမာ္မွာ ရွိေနတယ္…ခ်ိတ္ၾကည့္ရေအာင္ဆိုၿပီး ရဲေဘာ္ေတြ ကို
ေမးၾကည့္ပါတယ္…မနန္းေစာတို႕ ၅၅ ေယာက္က လြယ္ဂ်ယ္ကေန ဗန္းေမာ္ေရာက္ၿပီး (ခလရ ၄၇ ) ယၡဳ တပ္မွာဘဲ ေနခဲ့ရပါတယ္… ရဲေဘာ္တခ်ိဳ႕ကူညီၾကပါတယ္…စံုစမ္းေပးၾကပါတယ္… စာတေစာင္ေရးေပးလိုက္ပါတယ္..ေနာက္ရက္က်ေတာ့ 555 စီးကရက္တစ္ဘူး…စားစရာေတြ…မုန္႕ေတြနဲ႕
မနန္းေစာေရာက္လာပါတယ္….
အိမ္ကို အက်ိဳးအေၾကာင္း စာေရးေပးဘို႕ တိုင္ပင္ျဖစ္ၾကပါတယ္….
ေနာက္ေန႕မနန္းေစာ တေခါက္ျပန္လာေတာ့ တပ္ထဲမွာ က်ေနာ္တို႕ မရွိေတာ့ပါဘူး….ရဲစခန္းပို႕ လိုက္တယ္ဆိုတာသိရေတာ့ အိမ္ကို အေရးတႀကီး စာေရးပါေတာ့တယ္….
ရဲစခန္းအခ်ဳပ္ထဲ မထည့္ခင္ စခန္းမွဴးက ေမးတာေတြလုပ္ပါတယ္….က်ေနာ္တို႕က အားလံုး၇ေယာက္ပါ…
တိုင္ပင္ၾကတာက အခ်ဳပ္ခန္းထဲေရာက္ရင္တန္းစီး ဆိုတဲ့ေကာင္ရွိမယ္…တခုခုလုပ္ရင္ ၀ိုင္းေဆာ္ပစ္မယ္ဆိုၿပီး
တိုင္ပင္ၾကတယ္…စခန္းမွဴးက အေျခအေနသေဘာေပါက္သြားတယ္ထင္ပါတယ္….ခင္ဗ်ားတို႕ ထဲက အႀကီး
ဆံုးကဘယ္သူလဲေပါ့…ကိုခင္ေမာင္ေဇာ္လို႕ ေျပာလိုက္ၾကေတာ့….ဒါဆိုခင္ဗ်ားတို႕အတြက္သူက တန္းစီးလုပ္ဆိုၿပီးေျပာတယ္…လာၾကဆိုၿပီးအခ်ဳပ္ခန္းကိုေခၚလာတယ္…
အထဲကတန္းစီးကိုေခၚၿပီး သူတို႕ကိုဘာမွမလုပ္နဲ႕…ဘယ္လိုေန ဘယ္လိုထိုင္ရမယ္ဆိုတာဘဲ ေျပျပ ထားလိုက္ဆိုၿပီးမွာတယ္….၀က္ၿခံလို အေပါက္ ၂ထပ္ ကေန ၀င္ၿပီးမွ အခ်ဳပ္ခန္းကိုေရာက္တယ္…
အဲဒီညက ဂ်ပိုးကိုက္တာလဲအလြန္ပါဘဲ…ဘာယာလုပ္တဲ့သူရဲ႕အသံကလဲ ဆူေနေတာ့ ေကာင္းေကာင္း
အိပ္မရပါဘူး…. ေနာက္ေန႔မွာ က်ေနာ္တို႕ ၇ေယာက္ကို ကားျပာႀကီးနဲ႕ လာေခၚသြားပါတယ္…မိနစ္၂၀ ေလာက္
ေမာင္းၿပီးေတာ့ ဗန္းေမာ္တရားရံုးကို ေရာက္ပါတယ္….တရားရံုးအခ်ဳပ္ထဲမွာ ၁နာရီေလာက္ေနရၿပီး တရားသူႀကီး
ေရွ႕ကို သြားရတယ္….တရားသူႀကီးက ရမန္ယူၿပီး ေနာက္တပတ္ကို တရားဆိုင္ဘို႕ျပန္ခ်ိန္းပါတယ္….
ရဲက က်ေနာ္တို႕အားလံုးကို ပုဒ္မ ၁၇(၁)၊ပုဒ္မ၁၇(၂) နဲ႕ အေရးယူေပးဘို႕ တရားရံုးတင္လိုက္တာပါ….
အားလံုးၿပီးတာနဲ႕ ကားျပာႀကီးနဲ႔ဘဲ ျပန္ထြက္လာၾကရပါတယ္…ေနာက္ေတာ့ ရဲစခန္းဘက္မေမာင္းဘဲ တေနရာ
ကိုသြားေနတာ သတိထားလိုက္မိတယ္…ကားရပ္ၿပီး အလွည့္က်ဆင္းၾကရေတာ့ က်ေနာ္တို႕ေတြကို ဗန္းေမာ္
အက်ဥ္းေထာင္က ႀကိဳေနတာေတြ႕ရပါတယ္…
ေထာင္ကိုေရာက္ေတာ့ အျမင္သစ္ေတြနဲ႕ အထူးအဆန္းေတြပါဘဲ….၀င္၀င္ခ်င္းညာဘက္မွာ ေရတြင္း
ႀကီးထဲကေရကို လွည္းဘီးထက္ႀကီးတဲ့ အရြယ္ပမာဏ ေလာက္ရွိတဲ့ သံရစ္ဘီးႀကီးနဲ႕ အက်ဥ္းသားေတြက လွည့္ၿပီး ေရတင္ေနၾကတာေတြ႕ရတယ္…အက်ဥ္းသားေတြက ၂ ေယာက္တတြဲတန္းစီထားၿပီး ၂ေယာက္စီ
အလွည့္က်၀င္လွည့္ရတာပါ…ရစ္ဘီးလိုလက္ကိုင္ကေန ဟိုဘက္တေယာက္ ဒီဘက္တေယာက္ လွည့္ၾကရတယ္……အက်ၤ ီေတြခၽြတ္ထားေတာ့ ေက်းပိုင္ကၽြန္ပိုင္ေခတ္က ျမင္ကြင္းမ်ိဳးပါဘဲ….
အခ်ဳပ္လူသစ္ေဆာင္မွာ ေနရမယ္ဆိုၿပီး ၀င္ေပါက္နားေရာက္ေတာ့ ဖိနပ္ခၽြတ္…ဖိနပ္ခၽြတ္ဆိုၿပီး ေျပာေတာ့
ဖိနပ္ခၽြတ္ၿပီး ကိုင္မယ္လဲလုပ္ေရာ တစ္ေယာက္က ၀င္ၿပီးဖိနပ္ကိုစီးတယ္…သူ႕ဖိနပ္အစုပ္ကိုထားၿပီး လစ္ေျပးသြား
ေရာ…ေၾသာ္…ေထာင္ထဲမွာဒါမ်ိဳးေတြလဲရွိတယ္ဆိုၿပီး ပညာရလိုက္ပါတယ္…
ညေနပိုင္းက်ေတာ့ ဘာယာေတြက အိမ္သာတက္ခ်င္ရင္/အေပါ့သြားခ်င္ရင္ ဘယ္လိုေျပာရမယ္…. ဘုရားရွီခိုးရင္ ဘယ္လိုတန္းစီရမယ္….အခ်ဳပ္ပံုစံကဘယ္လိုထိုင္ရတယ္…စသျဖင့္သင္ေပးတယ္…
ေတာျပန္ေတြလဲျဖစ္တယ္…ေက်ာင္းသားေတြလဲျဖစ္ေတာ့ မိုက္မိုက္ရိုင္းရိုင္း မဆက္ဆံပါဘူး… ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ဘဲ ေအးေအးေဆးေဆးေျပာျပၾကပါတယ္…သင္ေပးၾကပါတယ္…
ေနာက္ေတာ့ ဘာယာေတြက သီခ်င္းေတြဘာေတြ ဆိုၾကရေအာင္ေျပာေတာ့ က်ေနာ္ရယ္ ကိုမိုးေဇာ္ထြန္း
ရယ္ က စိတ္ပင္ပန္းေနတာေရာ…မထင္မွတ္ဘဲ ေထာင္ထဲေရာက္လာတာေရာဆိုေတာ့ စိတ္တိုေနၾကတာလဲပါတယ္….တိုင္ပင္ၿပီး ေက်ာင္းသားသမဂၢသီခ်င္းကို သံၿပိဳင္ဆိုပါေတာ့တယ္….
အလုပ္ရံုဘက္ကေထာင္က်ေတြေရာ…၁၇(၁) ေတြေရာ…အျခားအက်ဥ္းသားေတြပါ….
လက္ခုပ္ေတြတီးၿပီး အားေပးၾကလို႔….တန္းစီးေတြ…၀ါဒါေတြေျပးလာၾကပါတယ္….ဘာမွေတာ့မလုပ္ေပမဲ့
ေနာက္ကိုဘာသီခ်င္းမွ မဆိုၾကဘို႕ တန္းစီးကေျပာပါတယ္….သူလဲ သပိတ္ကာလက ပါခဲ့ပါတယ္တဲ့….အေျခအေနအရၾကည့္ေနရပါတယ္တဲ့….
ေနာက္ရက္ေတြမွာ က်ေနာ္တို႕ကို ႀကိမ္ထိုးတဲ့ အလုပ္ရံုမွာ တာ၀န္ခ်လိုက္ပါတယ္…စစခ်င္းေတာ့
အလုပ္သင္သေဘာေပါ့…ကေလးထိုင္တဲ့ ႀကိမ္ခံုေတြ…ဆက္တီေတြကို ႀကိမ္ထိုးရတာပါ….ဆြဲျခင္းေတြ…အလွအပ
ေတြလဲပါတယ္….
ဗန္းေမာ္ေထာင္က အဲဒီအခ်ိန္က ေထာင္ေသးေလးပါ….လူ၃၀၀ေလာက္ဆန္႔တယ္….(ဃ) အဆင့္လို႕ထင္ပါတယ္….မူးယစ္ေဆး၀ါးနဲ႕ က်တာေတြမ်ားတယ္….သံုးစြဲသူေတြေပါ့….သူတို႕ကို အေဆာင္သပ္သပ္ ထားတယ္….၂ထပ္သစ္သားေဆာင္ ၂ေဆာင္ရွိတယ္….အခ်ဳပ္ ၁ထပ္ေဆာင္ကတခုရွိတယ္…
သီးသန္႕အေဆာင္တခုရွိတယ္….ယက္ကန္းအလုပ္ရံုတခုရွတယ္….တိုက္ခန္း တခုရွိတယ္….
ကပ္လွ်က္တံတိုင္းတခုအျခားမွာေတာ့ မိန္းမေထာင္ရွိတယ္….
ေနာက္ေန႔ေတြက်ေတာ့မွ ပိုသိလာရတာက ေက်ာင္းသားတပ္က မိုးေ၀တို႕ လင္မယားေရာက္ေနတယ္…
လြတ္ခါနီးျဖစ္ေနၿပီ….ဟိုဘက္အမ်ိဳးသမီးေထာင္မွာ မနန္းေစာရဲ႕ အေမေထာင္က်ေနတာ လြတ္ကာနီး ၿပီလို႕
သိရပါတယ္….ေက်ာင္းသားတပ္နဲ႕ ဆက္သြယ္လို႕က်ေနတာလို႕ ၾကားသိရပါတယ္….
၁၀ရက္ေလာက္ေနေတာ့ ေထာင္မွဴးတေယာက္က နာမည္ေခၚၿပီး စာတေစာင္ေပးပါတယ္…ဖတ္ၿပီးရင္
ျပန္ေပးရမယ္တဲ့….အေဖဆီကေရးလိုက္တဲ့စာပါ…နန္းေစာဆီကစာလဲရေၾကာင္း…ဘဏ္ကမိတ္ေဆြမွလည္း
ဖုန္းဆက္အေၾကာင္းၾကားတဲ့အတြက္ သိရေၾကာင္း….အက်ယ္ခ်ဳပ္မွထြက္ေျပးၿပီး လြတ္ေျမာက္လာသူျဖစ္ေၾကာင္း ၅၅ေယာက္ႏွင့္အတူ အဖမ္းခံခဲ့ရသူမ်ားျဖစ္ေၾကာင္း …. တရားရံုးတင္စြဲဆိုျခင္းမွ လြတ္ကင္းခြင့္ေပးဘို႕အေၾကာင္း ….တပ္မေတာ္ေထာက္လွမ္းေရး ညႊန္ၾကားေရးမွဴး ဆီစာတင္ထားတဲ့အေၾကာင္း ေရးထားပါတယ္…ကိုမိုးေဇာ္ထြန္းမိဘေတြကလည္း စာတင္ဘို႕ လုပ္ေနတယ္ဆိုတာလဲ သိရတယ္….
ဘာမွမေမွ်ာ္လင့္တာလဲေသခ်ာပါတယ္…၂ႏွစ္ကေတာ့ခ်မွာေသခ်ာတယ္တဲ့….ပုဒ္မ ၂ခု ထဲက တစ္ခုနဲ႕
ဘဲခ်တာတဲ့…တခုကျပဳတ္တယ္ေပါ့…ေနာက္ေတာ့ ရံုးထုတ္တာေတြ လဲသြားရပါေသးတယ္…ရံုးထုတ္တာ
အားလံုး ၃ ႀကိမ္ရွိပါတယ္….စြဲခ်က္တင္ဘို႕ တရားရံုးကေတာ့ မဆံုးျဖတ္ရေသးပါဘူး….တရက္ေတာ့တရား
သူႀကီး( အမ်ိဳးသမီး ) က ရက္ခ်ိန္းေျပာင္းေပးၿပီး အခုလိုေျပာပါတယ္….ရွင္တို႕က ေထာင္က်မွာေသခ်ာတယ္တဲ့
အဲတာ အိမ္ကမိသားစုေတြကိုအေၾကာင္းၾကားလို႕ရပါၿပီတဲ့…အေၾကာင္းၾကားထားလိုက္ၾကပါတဲ့…..
အံ့ၾသရတာက အမွဳကိုဘာတခြန္းမွ မစစ္ရေသးပါဘူး…တရားလိုမလာလို႕ ရက္ေရႊ႕ေနရတာပါ…အဲလို
ေျပာေတာ့ ဘယ္လိုႀကီးလဲေပါ့….ေဒါသထြက္ရမလား…ဘာေျပာရမွန္းမသိၾကဘူး….
၁၉၉၃ ေမလ ၂၀ ေလာက္မွာ က်ေနာ္တို႕ ၃ေယာက္ကို ေထာက္လွမ္းေရး ၂၁ ကလူတစ္ခ်ိဳ႕က လာထုတ္ပါတယ္….. ထလရ ၂၁ ၀င္းထဲ ေရာက္ၿပီး ညေနပိုင္းေလာက္က်ေတာ့ လူႀကီးလာဘို႕ရွိတယ္….
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ခင္ညြန္႕လာမယ္ဆိုၿပီး အလုပ္မ်ားမွာျဖစ္တဲ့အတြက္ တေနရာပို႕ထားမယ္ဆိုၿပီး ေျပာေနၾကတယ္…
ညေနေမွာင္ကာနီးက်ေတာ့ ကားတစ္စင္းနဲ႕ ဗန္းေမာ္ရဲစခန္းကို ေခၚသြားၿပီး
အခ်ဳပ္ထဲထည့္ထားလိုက္ပါေတာ့တယ္…ဒုတိယအႀကိမ္ျပန္ေရာက္ျခင္းပါဘဲ….တန္းစီးေတြကလဲ အံ့ၾသေနၾကတယ္….ဘာျဖစ္တာလဲ….ေနာက္မွဳတက္လို႕လား..ဘာလားေပါ့….ေမးၾကတယ္….
၃ရက္ေလာက္ေနေတာ့ ေထာက္လွမ္းေရးေတြက လာထုတ္ၾကတယ္….TE 11 ကားႀကီးနဲ႕ေပါ့…
ေထာက္လွမ္းေရး၀င္းကို မ၀င္ဘဲ ကားႀကီးက ေထာင္ဘက္ကိုဘဲ သြားေနတယ္….ေထာင္ေရွ႕ေရာက္ေတာ့
မွစိတ္ဒံုးဒံုးက်ပါတယ္….မလြတ္ဘူးဆိုကိုေပါ့…
အထဲေရာက္ေတာ့ အခ်ဳပ္သားေတြက ခင္ဗ်ားတို႕လြတ္သြားၾကၿပီထင္ေနတာတဲ့….အိမ္ေတြက စာတင္ထားတာကိုသူတို႕သိၾကတယ္….ဗိုလ္ခ်ဳပ္ခင္ညြန္႕လဲ ဗန္းေမာ္လာတယ္….က်ေနာ္တို႕ ကိုလဲ
ေခၚထုတ္သြားတယ္ဆိုေတာ့ ေသခ်ာေပါက္လြတ္သြားၾကၿပီေပါ့….
ျပန္ေရာက္လာေတာ့ အ့ံၾသေနၾကတယ္….ရဟတ္ယာဥ္ကလဲ ေထာင္ေပၚကကပ္ပ်ံသြားတာတဲ့….
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ခင္ညြန္႕ကိုယ္တိုင္ က်ေနာ္တို႕ ကို လာေခၚသြားတာဆိုဘဲ….ေျပာေနၾကတယ္….
က်ေနာ္တို႕ကို လက္ေတြေတာင္ထြက္ျပၿပီး ႏွဳတ္ဆက္လိုက္ၾကေသးတယ္တဲ့….
ေနာက္ရက္ေတြက်ေတာ့ ႀကိမ္အလုပ္ရံုမွာဘဲ အလုပ္ဆင္းရတယ္….ရံုးတစ္ခါထြက္ရတယ္…..
၄ရက္ေလာက္ေနေတာ့ ေထာက္လွမ္းေရးေတြက လာထုတ္ျပန္ပါတယ္….TE 11 နဲ႕ပါဘဲ….ေထာင္အျပင္ ေရာက္ေတာ့ အေဖ့သူငယ္ခ်င္း ဘဏ္ကအရာရွိက က်ေနာ့္နာမည္ေခၚၿပီးေျပးလာတယ္….ေပးလို႕ရလား
ေမးၿပီး အိမ္ကပို႕လိုက္တဲ့ ဟင္းေတြ၊စားစရာမုန္႕ေတြနဲ႕ တစ္က်ပ္တန္အသစ္ထုတ္ေလး တစ္ထုတ္ ကား
ေပၚတင္ေပးတယ္….
ဒီတခါေတာ့ ေထာက္လွမ္းေရး၀င္းထဲ ေခၚသြားပါတယ္….အဲဒီမွာ ဗိုလ္ႀကီးေဇာ္၀င္းႏိုင္ဆိုတာ ေတြ႕
ရတယ္….သု၀ဏၰသားတဲ့….မင္းဒင္လမ္းမွာေနတယ္တဲ့….က်ေနာ္ကေကာက္လွ်င္လမ္းမွာေနပါတယ္…လို႕
ေျပာျဖစ္ပါတယ္….သု၀ဏၰသားေတြေတြ႕ရတာေတာ့ ၀မ္းသာပါတယ္ေပါ့….ဒါေပမဲ့ေတြးပံုျခင္းေတြ ေတာ့ မတူၾကပါဘူး…..ေနာက္ေတာ့ က်ေနာ့ကို ကိုယ္ေရးအခ်က္အလက္ ယူမဲ့သူနဲ႕ေတြ႕ရတယ္….
မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္မိ ၾကေတာ့မွ သူကက်ေနာ္တို႕ အထက(သု၀ဏၰ) က ေက်ာင္းေနဘက္…..
ေက်ာင္းလမ္းမွာေနတယ္….တပ္ၾကပ္ႀကီးျဖစ္ေနတယ္…..အံ့ၾသစရာေတြပါဘဲ…..
လုပ္စရာရွိတဲ့ အလုပ္ကိုလုပ္ၿပီးမွ ေက်ာင္းတံုးက အေၾကာင္း သူငယ္ခ်င္းေတြ အေၾကာင္းေျပာျဖစ္ၾကပါတယ္…
၈၈ ေနာက္ပိုင္းမွာသူက တပ္ထဲ၀င္သြားတာ…. သု၀ဏၰ က သူငယ္ခ်င္းေတြကိုေျပာလိုက္ပါတဲ့…သူကသတိရ
ေနပါတယ္လို႕ မွာတယ္….သူတပ္ထဲ၀င္သြားေတာ့ သူငယ္ခ်င္းေတြက ေျပာတယ္တဲ့…မင္းေလာက္မိုက္တဲ့
သူမရွိဘူးလို႕ေျပာတယ္တဲ့…..အခုလဲဆက္မိုက္ေနတယ္လို႕ဘဲေျပာလိုက္ပါတဲ့…နာနာၾကည္းၾကည္းေျပာ
ပါတယ္.. သူ႕စိတ္ခံစားခ်က္ကို နားလည္ပါတယ္… ေအးပါကြာလို႕ဘဲေျပာရပါတယ္….
ေနာက္၂ရက္ေလာက္ေနေတာ့ တပ္မွဴးနဲ႕ေတြ႕ရပါတယ္…ရန္ကုန္ကို ဖုန္းဆက္ၿပီး ပစၥည္းေတြကို
ပါဆယ္နဲ႕ပို႕လိုက္မယ္ေျပာတာၾကားတယ္….ေသခ်ာသြားပါၿပီ…ရန္ကုန္ကို တဆင့္ၿပီးတဆင့္ပို႕ေတာ့မယ္
ဆိုတာ သေဘာေပါက္ပါတယ္…
ေနာက္ေန႕က်ေတာ့ သေဘၤာဆိပ္ကိုဆင္းရပါတယ္…..အရာရွိတေယာက္ကလိုက္ပို႕ပါတယ္…
ဗန္းေမာ္ဆိပ္ကမ္းကေန ေရတိမ္သြား ၂ထပ္သေဘၤာ အျဖဴေလးက တေရြ႕ေရြ႕ ထြက္ခြာပါၿပီ…..
ေရႊကူကိုလဲျဖတ္ရတယ္….ၾကက္တူေရြးႏွဳတ္သီးေခၚတဲ့ အႏ ၱရာယ္မ်ားတဲ့ ေက်ာက္ေဆာင္…ျမစ္က်ဥ္း
ေတြကိုလဲ ျဖတ္ခဲ့ရပါတယ္….တျဖည္းျဖည္းေတာင္ဘက္ေရာက္လာေလ ေက်ာက္တံုးေက်ာက္ေဆာင္ေတြ
ကေသးလာေလ…ေနာက္ေတာ့ျမစ္ျပင္က်ယ္လာၿပီး သဲေသာင္ေတြဘဲျမင္ရပါေတာ့တယ္…ေျမာက္ပိုင္း
ကုန္းျမင့္ေဒသကေန တေရြ႕ေရြ႕ ေ၀းလာခဲ့ၿပီဆိုတာ သက္ေသေတြေပါ့….
ဘယ္လိုဘဲျဖစ္ျဖစ္ က်ေနာ္တို႕ယံုၾကည္စြာတည္ေဆာက္ခဲ့တဲ့….ABSDF ေျမာက္ပိုင္းရယ္…. ရင္းႏွီး
ေပးဆပ္ခဲ့ရသူေတြရဲ႕သမိုင္းေၾကာင္းေတြရယ္ ကေတာ့ ေပ်ာက္ကြယ္သြားလိမ့္မယ္လို႕ မယံုၾကည္ပါဘူး….
ကခ်င္ျပည္နယ္ ေျမာက္ပိုင္းေဒသက စြန္႔လႊတ္ခဲ့ၾကရတဲ့ သူေတြရဲ႕ ေသြးေခၽြးေတြရယ္….ယံုၾကည္ခ်က္ ေတြရယ္ကေတာ့ျဖင့္ မွတ္တမ္းတခုအေနနဲ႕တည္ရွိေနမွာပါ…..
ေပ်ာက္ပ်က္မသြားႏိုင္ေတာ့တဲ့ ေျမာက္ပိုင္းေျမမွ ပံုရိပ္မ်ား အျဖစ္ပါ၀င္ပတ္သက္ခဲ့ၾကတဲ့ က်ေနာ္တို႕
ေက်ာင္းသားရဲေဘာ္ေဟာင္းေတြရဲ႕ရင္ထဲမွာ ထာ၀စဥ္တည္တံ့ ေနေတာ့မွာပါ……..
Chat (Off)
